ลักษณะการใช้ CONTAGIOUS, CONTIGUOUS, and INFECTIONS

contagious (คอนเท-จัส) adj. (of disease) spreading by- touch แปลว่า “โรคที่แพร่ระบาดโดยการสัมผัส”
ตัวอย่าง
Scarlet fever is contagious.
ไข้อีดำอีแดงแพร่ระบาดโดยการสัมผัส
Measles is a contagious disease.
โรคหัดเป็นโรคที่แพร่ระบาดโดยการสัมผัส
contiguous (คอนทิ-คิวอัส) adj. หมายถึง adjacent; touching แปลว่า “ติดกัน, ชิดกัน”
ตัวอย่าง
The United States and Canada are contiguous countries.
ประเทศสหรัฐและแคนาดาเป็นประเทศที่อยู่ติดกัน
The two houses are contiguous.
บ้านทั้งสองหลังอยู่ติดกัน
infectious (อินเฟค-ชัส) adj. หมายถึง (of disease) that can be spread by means of germs carried in the atmosphere or in water แปลว่า “โรคที่แพร่ระบาดโดยตัวเชื้อโรคแพร่ไปในบรรยากาศหรือในน้ำ”
ตัวอย่าง
Cholera is an infectious disease.
อหิวาตกโรคเป็นโรคติดต่อชนิดหนึ่ง
สรุป infectious disease หมายถึง โรคติดต่อทั่วๆ ไปที่เกิดจากการแพร่กระจายของเชื้อโรคทางน้ำและบรรยากาศ ส่วน contagious disease หมายถึง โรคติดต่อกันทางผิวหนังหรือการสัมผัส
ที่มา:รองศาสตราจารย์ทณุ  เตียวรัตนกุล

(Visited 287 times, 1 visits today)